پارچه بافتنی تار تولیدکنندگان

چرا ساختار بافتنی تار نسبت به بافت بافتنی در کاربردهای پراسترس عمل می کند؟

در بافندگی تار، هر نخ به صورت طولی (در جهت ویل) کشیده می شود و به طور همزمان با نخ های مجاور در عرض پارچه حلقه می شود. این یک ساختار به هم پیوسته مورب ایجاد می کند که تنش مکانیکی را به جای متمرکز کردن آن در طول یک مسیر واحد، در بین ستون های حلقه های متعدد توزیع می کند - که دقیقاً نحوه رفتار بافتنی ها است. نتیجه عملی این است که مقاومت در برابر دویدن به طور قابل توجهی بالاتر است: وقتی یک حلقه در بافتنی تار می شکند، آسیب به طور عمودی از پارچه عبور نمی کند، همانطور که در بافتنی بافتنی رخ می دهد. این مزیت ساختاری، بافت تار را برای کاربردهایی که یکپارچگی فیزیکی تحت فشارهای مکرر غیرقابل مذاکره است، ساخت ارجح می‌سازد.

قیدا پارچه کشباف تار مجموعه از این مزیت ساختاری در کل طیف خود استفاده می کند - از پارچه های لباس شنا و لباس های فعال که باید در برابر قرار گرفتن در معرض کلر، تخریب اشعه ماوراء بنفش، و چرخه های کششی مکرر مقاومت کنند تا پارچه های خیره کننده مشبک مورد استفاده در لباس های رقص و صحنه که حرکت مداوم را تحمل می کنند. هندسه حلقه مورب همچنین کشش جهتی کنترل‌شده‌تری را امکان‌پذیر می‌کند: طراحان می‌توانند پارچه‌هایی را با کشش دو طرفه بالا (طول و عرض) یا کشش ناهمسانگرد مهندسی شده (در یک جهت بیشتر) مشخص کنند، که دستیابی به آن در بافت بافندگی بدون الگوهای پیچیده دشوار است.

یکی دیگر از مزیت های نادیده گرفته شده، ثبات لبه است. پارچه‌های کشباف تار در لبه‌های بریده مانند بافتنی‌های پارچه‌ای ژرسه پیچ نمی‌شوند، که نیاز به درزهای سرج‌شده یا تا شده را کاهش می‌دهد و ساخت لباس را ساده‌تر می‌کند - صرفه‌جویی قابل توجهی در هزینه و زمان در تولید با حجم بالا از سبک‌های ورزشی و لباس شنا.

تطبیق انواع پارچه بافتنی تار با الزامات عملکرد نهایی

هر یک از انواع موجود در مجموعه بافتنی تار حول یک مختصر کاربردی خاص مهندسی شده است و انتخاب ساختار اشتباه - حتی در همان خانواده الیاف - می تواند منجر به لباس هایی شود که در این زمینه عملکرد ضعیفی دارند. نمای کلی زیر انواع کلیدی پارامترهای عملکردی را که باید تصمیمات منبع یابی را هدایت کنند، ترسیم می کند:

این نوع نقشه برداری عملکرد به ویژه در مرحله توسعه پارچه یک مجموعه جدید مفید است، زمانی که تصمیمات اتخاذ شده در مورد ساخت و پایان عواقب پایین دستی برای کیفیت لباس و برچسب گذاری دستورالعمل مراقبت دارد.

نقش GSM و تراکم حلقه در انتخاب پارچه بافتنی تار

گرم بر متر مربع (GSM) غالباً به عنوان خلاصه ای برای وزن و کیفیت پارچه استفاده می شود، اما در بافتنی های تار این نتیجه حاصل از چگالی حلقه، تعداد نخ و تراکم الیاف است - نه یک متغیر مستقل قابل کنترل. درک آنچه که GSM را در ساختار بافتنی تار هدایت می کند به برندها کمک می کند تا پارچه ها را با دقت بیشتری مشخص کنند و از عدم تطابق معمول بین تایید نمونه و تولید انبوه جلوگیری کنند.

تراکم حلقه در بافندگی تار به صورت کورس در هر سانتی متر (CPC) و ولز بر سانتی متر (WPC) بیان می شود. افزایش CPC - که با کاهش سرعت برداشتن در ماشین بافندگی به دست می‌آید - پارچه فشرده‌تر و سنگین‌تری را با قابلیت کشش کمتر در جهت طول ایجاد می‌کند. افزایش WPC به دستگاه گیج ریزتر (سوزن های بیشتر در هر اینچ) نیاز دارد و منجر به سطح صاف تر با ساختار جانبی محکم تر می شود. تأثیر متقابل بین این دو پارامتر، وزن پارچه، احساس دست و رفتار عملکردی آن را تعیین می کند:

• GSM پایین (80-130 گرم در متر مربع): معمولی پارچه های مش و آستر. قابلیت تنفس بالا و حجم کم، اما برای جلوگیری از اعوجاج به ساخت درز دقیق نیاز دارد. برای لایه‌بندی قطعات و لایه‌های پایه عملکردی که وزن در اولویت هستند، مناسب است.
• GSM متوسط (150–220 گرم در متر مربع): محدوده کاری برای اکثر لباس‌های اکتیو، لباس شنا و پارچه‌های تار چاپ شده. تعادل بازیابی کشش، کیفیت سطح چاپ و دوام مورد نیاز برای لباس های تماس مستقیم با پوست در استفاده فعال را فراهم می کند.
• GSM بالا (250–350 گرم در متر مربع): مشخصه سازه های پلار فلیس و شمع حلقه. جرم حرارتی به نسبت افزایش می‌یابد، اما پیچیدگی مراقبت نیز افزایش می‌یابد - بافتنی‌های تار سنگین‌تر به زمان‌های خشک‌کردن طولانی‌تری نیاز دارند و اگر در حرارت بالا خشک شوند، مستعد اعوجاج هستند.

هنگام ارزیابی پارچه حجیم در برابر یک نمونه تایید شده، تحمل GSM باید به جای اتکا به ارزیابی بصری یا احساس دست تنها در 5±٪ مشخص شود. انحراف 10 گرم در متر مربع در پارچه لباس شنا 180 GSM - به راحتی در چیزی که چشم نمی تواند تشخیص دهد - می تواند به طور قابل اندازه گیری بر بازیابی کشش و عملکرد نقشه برداری بدن در لباس تمام شده تأثیر بگذارد.

Mercerizing و سطح پایان: آنچه در واقع در فیبر تغییر می کند

Mercerizing اغلب در فهرست های محصولات به عنوان فرآیندی توصیف می شود که "درخشش" یا "احساس لوکس" را اضافه می کند، اما این توصیف تغییر ساختاری را که در سطح فیبر رخ می دهد - و اینکه چرا برای عملکرد نهایی فراتر از زیبایی شناسی اهمیت دارد، نشان می دهد. مرسریزاسیون که در اصل برای پنبه ساخته شده بود، به یک تیمار قلیایی سوزاننده (معمولاً هیدروکسید سدیم در غلظت های 15-25٪) اشاره دارد که تحت کشش کنترل شده اعمال می شود. قلیایی باعث می شود که سطح مقطع الیاف از شکل نواری صاف و پیچ خورده به شکل گردتر و یکنواخت تر متورم شود.

این تغییر مورفولوژیکی چندین اثر پایین دستی قابل اندازه گیری ایجاد می کند:

• بهبود جذب رنگ: سطح مقطع الیاف گردتر، سطح در دسترس برای پیوند رنگ را افزایش می‌دهد و در نتیجه رنگ‌های عمیق‌تر و اشباع‌تر از همان غلظت رنگ ایجاد می‌شود - صرفه‌جویی قابل توجهی در هزینه در رنگ‌های با اشباع بالا.
• استحکام کششی افزایش یافته: پارچه‌های کششی مرسریزه معمولاً 10 تا 20 درصد افزایش در استحکام شکستگی را نشان می‌دهند و دوام را در لباس‌های نصب‌شده‌ای که استرس پایدار در نقاط استرس مانند درزهای زیر بغل و کمر را تجربه می‌کنند، بهبود می‌بخشند.
• کاهش واریانس جذب رطوبت: الیاف مرسریزه رطوبت را به طور یکنواخت تر جذب می کنند، که خطر رنگرزی تکه ای یا تکمیل ناهموار در فرآیندهای مرطوب بعدی را کاهش می دهد.
• درخشندگی سطح: نور به طور یکنواخت‌تر از سطح فیبر گرد منعکس می‌شود و درخشش ابریشمی مشخص مرتبط با منسوجات مرسریزه را ایجاد می‌کند - بدون استفاده از هیچ پوشش موضعی که می‌تواند در طول زمان شسته شود.

برای برندهایی که پارچه Mercerized تار قیدا را برای کاربردهای رده بالا تامین می‌کنند، باید تایید کرد که مرسریزاسیون تحت کشش (به جای مرسریزینگ شل) انجام شده است، زیرا پردازش کنترل‌شده با تنش چیزی است که ثبات ابعادی را در کنار درخشندگی ایجاد می‌کند. پارچه مرسرریزه شده نرمی را به دست می آورد، اما تردی و بهبود ساختاری را که مرسریزینگ کششی ایجاد می کند قربانی می کند.

چاپ روی تار بافتنی: چرا ثبات پارچه عامل تعیین کننده است

دستیابی به ثبت چاپ تیز و ثابت بر روی پارچه های بافتنی به طور قابل توجهی بیشتر از زیرلایه های بافته شده است، و ساخت بافت تار به طور خاص در کاربردهای منسوجات چاپی به دلیل ثبات ابعادی آن در برابر کشش اعمال شده در حین چاپ و تکمیل ارزش دارد. در چاپ سابلیمیشن - روش غالب برای بافتنی های تار پلی استر - جوهر از یک حامل کاغذ چاپ شده به سطح پارچه تحت حرارت (معمولاً 180-210 درجه سانتیگراد) و فشار منتقل می شود. هر گونه اعوجاج پارچه در طول این فرآیند باعث می شود طرح چاپ شده تغییر کند، کشیده شود یا در خطوط درز تار شود، زمانی که لباس تمام شده تحت فشار قرار گرفت.

آماده سازی پارچه پیش از چاپ

قبل از چاپ، پلی استر بافتنی تار باید گرما تنظیم شود تا ساختار حلقه تثبیت شود و کشش باقیمانده در طول بافندگی کاهش یابد. پارچه تحت گرما در طول فرآیند سابلیمیشن به چروک شدن ادامه می‌دهد و باعث اعوجاج چاپ می‌شود که پس از آن قابل اصلاح نیست. تنظیم حرارت در دمای 170 تا 190 درجه سانتیگراد برای مدت زمان ماندگاری 30 تا 60 ثانیه برای بافتنی های تار پلی استر استاندارد است، اما پارامترهای دقیق باید در هر ساخت پارچه تأیید شوند - ساختار توری شل تر به دماهای پایین تری برای جلوگیری از تغییر شکل حلقه نیاز دارد.

ثبات رنگ و عمق چاپ روی بافتنی تار در مقابل بافت

از آنجایی که پلی استر تار بافتنی سطح بالاتری نسبت به پلی استر بافته شده مشابه دارد (به دلیل هندسه نخ حلقه دار)، نفوذ رنگ سابلیمیشن دقیق تر است و در نتیجه عمق رنگ غنی تر و درجه بندی پایداری شستشو بهتر می شود. با این حال، همین ویژگی به این معنی است که چاپ بیش از حد یا بارگذاری بیش از حد رنگ می‌تواند باعث مهاجرت رنگ شود - جایی که رنگ سابلیمیشن از صفحه چاپ شده به لایه‌های مجاور پارچه در طول ذخیره‌سازی حرکت می‌کند، به ویژه در رنگ‌های تیره که تحت فشار بسته‌بندی شده‌اند. مشخص کردن تکمیل ضد مهاجرت یا درخواست گزارش تست خونریزی از کارخانه قبل از تأیید تولید انبوه، یک اقدام احتیاطی عملی برای سفارش‌های بافتنی تار چاپ شده با زمین تیره است.